Marathon van Rotterdam

Veron Lust, 14 juni 2026

26 april van dit jaar was voor de atletiekwereld een historische dag, en voor mij ook een zeer heuglijke dag.
Ik zal vertellen waarom: voor het eerst is er officieel onder de 2 uur gelopen op de marathon!

Toen ik begon met hardlopen, op 01-09-1979, stond het wereldrecord al een aantal jaar op 2.08.34, op naam van de Australiër Derek Clayton. Ik weet dat ik me toen al afvroeg of er ooit onder de twee uur gelopen zou gaan worden, maar ik was daar positief over. In mijn sportieve omgeving dacht niet iedereen dat, maar toen ik vanaf 2002 regelmatig in Kenia en Eritrea kwam, wist ik zeker dat het mogelijk was! En ja hoor, in 2026 deed Sebastiaan Sawe uit Kenia het in Londen: 1 uur 59 min 30 sec, oftewel 2 min 50 sec per kilometer!

Nou was er al in 2019 door Eliud Kipchoge onder de 2 uur gelopen, niet officieel, omdat er de hele wedstrijd hazen waren en er een auto voor hem uitreed. Dat deed niets af aan de prestatie, de 1.59.40 was toen ook al heel knap. Maar dit jaar is dus mijn hoop/wens van 1979 echt uitgekomen. Geweldig dat ik dit in mijn leven mag meemaken!

Twee weken voor het magistrale wereldrecord was ik bij de Marathon van Rotterdam aan het helpen. Samen met mijn grote vriend Henk Swart was onze eerste taak het ophalen van atleten van Schiphol. We stonden daar, samen met anderen van de organisatie, lang te wachten, van 8.30u tot 15 uur. Door de onstabiele situatie (Iran) gingen sommige vluchten niet door en waren atleten later of niet op hun vlucht.

Vanuit Zwitserland kreeg ik bericht van de manager van de Eritrese atlete Dolshi Tesfu, of ik voor Mehari, de man van Dolshi, een slaapverblijf kon regelen. Ik wist van Dolshi dat zij familie in Utrecht heeft, dus ik ging er een beetje vanuit dat Dolshi daar wel terecht zou kunnen. En dat klopte, want toen Doshi en Mehari aankwamen bleek de Utrechtse familie (Saba en Ghirmay) ook op Schiphol te zijn om hen te onthalen. Bij Saba en Ghirmay was ik tien jaar geleden met de Eritrees atleet Merhawi Kesete op bezoek. Nu was het op Schiphol een mooie reünie en zo begon mijn Rotterdam Marathon avontuur weer goed.

Tijdens de Marathon zat ik, net als de afgelopen paar jaar, achterop de motor om atleten uit Nederland te begeleiden, onder wie Emiel Berghout en Dennis Licht. Toen ik mij op de Erasmusbrug bij de motormensen ging aanmelden bleek mijn naam niet op de lijst te staan…. Tja, daar sta je dan met een helm tussen de duizenden toeschouwers, en Berget Lewis luid zingend You'll never walk alone. Het publiek zong uit volle borst mee, het blijft indrukwekkend. Vlak voor het startschot verscheen Marc Corstjens, de race-director. Hij regelde dat ik toch op de motor mee kon. Ach ja, ik heb geleerd altijd rustig te blijven (pole pole), het komt wel goed. Met Thomas, mijn motorrijder, werd het een mooi avontuur. Emiel bleek een bekende en populaire influencer uit de Rijnmond, met veel fans langs het parcours. Hij ging weg op een schema van 2 uur 16, samen met o.a. Dennis Licht. Voor Dennis moest ik een keer van de motor af, omdat hij zijn bidons niet kon vinden. Emiel moest halverwege lossen, maar haalde wel de finish, hij was wat minder snel dan zijn pr van 2.17. Dennis liep een dik pr van 2.15.10, echt top van de 41-jarige atleet! Thomas moest even ingrijpen omdat iemand het parcours wilde oversteken terwijl de toppers eraan kwamen. Maar het blijft met zoveel publiek een geweldig evenement!

Nu komt de zomer er alweer aan. De marathons in Amersfoort en Groningen in mei waren al erg warm om te lopen, velen vielen uit.

En wat gaat jullie schrijver (of misschien wel influencer :)) doen deze zomer: eind juni een 6-uurswedstrijd lopen!
Is dat wel verantwoord, hoor ik jullie denken. Ik denk het wel. In het jaar 2000 liep ik de eerste Haarlemmermeer 6-uurs en won deze toevallig. Nu vroeg de organisatie, omdat het de 25e keer is, oud-lopers en winnaars langs te komen en mee te doen. En dus pak ik de handschoen op, of ik bedoel de hardloopschoenen, om weer eens een ultra-race te doen. Dit keer wel veel rustiger dan toen ik jonger was. Als voorbereiding liep ik laatst van Purmerend naar Utrecht om mijn zoon Jesper te bezoeken. Het was rond de 30 graden, erg warm dus. Ik merkte uiteraard dat ik genoeg vocht moest nemen, maar ik was snel door mijn voorraad uit mijn rugzak heen. Langs het Amsterdams Rijnkanaal was weinig drinkwater te vinden, maar gelukkig wel iemand uit Heerenveen die zo vriendelijk was zijn water aan mij te geven! Ik was heel blij en dankbaar. Het grappige was dat deze Fries Pieter Baljet bleek te kennen, een vriend van mij waar ik verbleef in Sneek toen ik in 1998 de Elfstedentocht liep en won. Ook grappig was dat ik onze bloedeigen Nea-ultra-atleet Robert Boersma tegenkwam bij Maarssen. Hij was verbaasd, zag mij in de ochtend in Ilpendam lopen en nu bijna 50 kilometer verderop. Normaal loopt Robert zulke afstanden, maar nu zat hij lekker in zijn auto met airco.

De Purmerbosloop op 4 juni werd een mooi succes met 135 deelnemers, volgens mij een record. Het was gelukkig droog, na flink wat regen overdag. Wel stond er een harde wind. Als eerste sprak ik Robert Boersma, die al jaren in de organisatie zit. Hij vertelde dat hij na zijn fietstocht door Nederland, in augustus 100 Mijl in Berlijn gaat lopen. Ik voelde me klein worden toen ik zei slechts 6 uur te gaan lopen…
Dick van Zalinge (van AV Edam) was ook in het Purmerbos. Met hem heb ik vroeger vele races gelopen, de ouderen onder ons weten dat nog wel. Nu zijn we blij dat we nog steeds kunnen meedoen, ook al is dat in een veel rustiger tempo. Al zag ik Dick wel op zijn gewone fiets naar huis gaan, toen ik nog bezig was, zo snel is Dick nog wel! Ik werd laatste op de 12 kilometer, maar hielp Nancy op haar eerste 12 km en dat lukte prima, zeker met het applaus van de laatste atleten die nog aanwezig waren. Er waren nog veel meer collega-gemeente-atleten, die trainen bij ons mooie cluppie, zoals Jaap, Cathy, Timothy, Jesse, Viacheslav, Igor.

De uitslagen zijn te vinden op uitslagen.nl, dankzij Dirk en Yuk, die alles ter plekke invoerden. Het was weer een mooie avond!

Ik wens jullie allemaal een mooi zomer-atletiekseizoen!

Ciao,

Veron Forrest Gump