Helaas moet ik ook nu weer schrijven over een NEA-lid dat ons is ontvallen.

Eind vorig jaar is Koos de Koning overleden, wel bekend bij de oudere leden van Nea Volharding. Echtgenoot van Lieneke, die nog altijd doordeweeks op het tartan van Nea loopt.
Treurig nieuws, maar er is meer te melden [red.]

Ik kan mij nog goed herinneren dat ik enige jaren geleden Lieneke met Koos in zijn rolstoel in het Purmerbos tegenkwam. Ik stopte even, Koos hoorde mijn stem en zei: “Veron ik lees altijd je column, althans Lieneke leest het voor” (Koos kon toen al weinig zien). Ik voelde mij best een beetje trots en dacht “voor Koos en Lieneke blijf ik schrijven”. De laatste jaren ging het met Koos zijn gezondheid minder, maar door de liefdevolle zorg van o.a. Lieneke, bleef Koos als een atleet lang standhouden!
Lieneke en familie, heel veel sterkte namens de Nea-familie.

Ja, het leven gaat altijd door, ook op onze club, gelukkig. Aan het eind van 2023 werden de kantine, de achterste kleedkamers en het materialenhok door diverse NEA-leden en ouders helemaal in orde gemaakt. Ik zag vaak Martin en Martin (Buurman en Buurman) handig en vakkundig meten, zagen en timmeren. Zelf kreeg ik het verzoek (als niet zo’n handige Harry) om de bekers en bokalen vanaf 1976 in de kantine te plaatsen, in chronologische volgorde deed ik dat. Op de bokalen voor de beste Nea-jaarprestatie las ik namen als Sandra Kapteijn, Petra Huybrechtse, Lieja en Suzanne Koeman, Sandra Pommerel, Hanneke Heijt, Verona Maclean, Mami Awuah Asante. In 2003 won als laatste vrouw Boudine Bouma. Bij de mannen waren winnaars o.a. Gert Kapteijn, Dick Bartelson, Frits Willemsen, Etienne Schwarzwalder, Hans Bloemendaal, Peter Sjoerds, Ron Postema en ook mijn eigen naam kwam ik tegen. Deze bokaal werd vanaf 1974 tot 2003 uitgereikt, er werd altijd flink om gestreden. Diverse records uit die tijd staan zelfs nog steeds. Ik kreeg er wel een wat nostalgisch gevoel bij toen ik die bokalen en al die namen terug zag. Wie weet kan deze prijs wel weer ingevoerd worden?

Jammer genoeg is Eritreeër Henok Tesfay weg bij Global Sports Communication en dus ook bij mij. Ik zag dat hij in januari in China een marathon liep, waar hij slecht presteerde met een 13e plek in 2 uur en 13 minuten. Geld is nu zijn drijfveer en dat kan ik begrijpen, maar moet niet de hoofdmotivatie zijn. Vanaf 2016 heb ik hem bijgestaan, stap voor stap ging het steeds beter. Ik ben benieuwd hoe zijn prestaties er in de toekomst uit gaan zien….

Zoals sommigen van jullie al gemerkt hebben, loopt er ook een Russisch atleet bij Nea rond. Arthur kwam ik vorig jaar april op de baan tegen, hij vroeg of hij hier kon trainen. Hij is  gevlucht voor de oorlog, wil niet tegen zijn eigen bevolking vechten, en is advocaat van beroep. In oktober moest hij weg uit het Van der Valk hotel bij de Beemsterbrug. Ik kon Arthur en zijn vrienden woonruimte bieden, al ben ik daar nog steeds druk mee bezig. Ik  hoop echt dat Arthur en zijn vrienden, die allemaal werken en blij zijn om hier te zijn, met hun geaardheid vrij kunnen leven en bewegen.
Sport en (de wens tot) vrede verbindt ons allemaal!

Ook zijn er sinds vorig jaar twee Oekraïense studenten bij mij in huis. De fanatieke lezers onder jullie weten misschien nog wel de column die ik schreef in november 2013. Ik was toen in Donetsk geweest voor de Youth World Athletics. Daar maakte ik kennis met studenten (o.a. Tania) die mij de weg wezen in Donetsk, want Oekraïens kon ik niet lezen. Met Tania heb ik  altijd contact gehouden. Toen de Russen alles in bezit namen, vluchtte Tania naar Polen, via Polen ging ze naar Israël en vanuit daar vroeg ze mij vorig jaar of ik twee gevluchte vrienden van haar kon helpen. Dat waren Anna en Vlada, die in beroerde omstandigheden in Barneveld verbleven, in een huis tussen de omgekeerde Nederlandse vlaggen, waar tien mensen verbleven met slechts één wasgelegenheid. Hier moesten ze ook nog eens 500 euro per persoon voor betalen. Dit bedrag werd van hun loon door het uitzendbureau ingehouden en dat loon was ver onder de maat!

Nu hier, in mijn huis, heerst er een bijzondere vrede tussen Arthur en zijn -inmiddels- vriendinnen!
Nogmaals: sport verbindt mensen die vluchten van barbaarse, nutteloze oorlogen.


Ik wens jullie allemaal een mooi, sportief en vredig voorjaar!

Veron Forrest Gump