Het mooie najaar is alweer begonnen, maar ik begin met het verdrietige nieuws dat Loes Geertman en Martin Huybrechtse zijn overleden. Loes heeft meer dan twintig jaar de ledenadministratie vol enthousiasme voor Nea gedaan. Tijdens de uitvaart zag ik dat Loes aan bergbeklimmen deed, zoon Dennis vertelde dat ze daar pas op latere leeftijd mee begonnen is, onder begeleiding van hem. Mooi dat er een grote delegatie van Nea Volharding aanwezig was bij het afscheid.
Op 22 september overleed Martin Huybrechtse, die in de jaren 80/90 van de vorige eeuw ook veel deed voor Nea, o.a. het materiaal- en baanonderhoud. Hij begeleidde ook zijn dochters Marleen en Petra. En niet zomaar, Petra behaalde zelfs de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona met de 4x100 meter ploeg!

Loes en Martin, heel veel dank wat jullie voor de Nea-familie gedaan hebben. Families Geertman en Huybrechtse veel sterkte namens ons allemaal.

In augustus had ik een paar oudgedienden van Nea op bezoek, het werd een leuke reünie! Met voormalig atleten Anneke Gons, Helana Aslander, Gert Kapteijn en Richard Logchies bekeken we plakboeken en schriften uit de jaren 70 en 80. Het werd een feest der herkenning. Mooi om te lezen en te praten over de prestaties van toen. Gert bijvoorbeeld haalde als junior het nationale team met de meerkamp in 1976. In die tijd liepen we nog op gravel-/sintelbanen, of op grasbanen. Voor de jongeren onder ons: gravel is een soort grind. Als je pech had en viel tijdens een wedstrijd, leverde dat flinke schaafwonden op ... Ook Helana had haar plakboek mee, dat had wijlen haar moeder heel mooi gemaakt.

Richard, Gert, Helana, Forrest en AnnekeWe blikten ook vooruit naar het WK atletiek. We zijn dan wel wat ouder, maar nog steeds fanatiek en groot liefhebbers van de atletieksport en dus kijken we vol verwachting uit naar zulke kampioenschappen!

 

Ja, het WK in Boedapest was weer een geweldig evenement! Met veel successen voor Nederland, maar ook teleurstellingen. Op de 10.000 was daar vlak voor de finish de val van koploper Sifan Hassan en bizar genoeg kort daarna op de 4x400 mix bijna een kopie van deze val: Femke Bol, als slotloper op weg naar het goud, stortte met nog een paar meter te gaan op het tartan. Later in het toernooi bleek ze hiervan gelukkig helemaal hersteld en behaalde ze goud op haar nummer de 400 horden. Ook had ze met haar spectaculaire eindspurt op de 4x400 een groot aandeel in de winst van het Nederlandse damesteam. Geweldige races om te zien!

Ook Faith Kipyegon, u weet wel, de Keniaanse waar ik vaker over schrijf, werd 2 keer de beste van de wereld: op de 1500 (voor de 3e keer zelfs al) en op de 5000 mtr. Faith bleef onze Sifan, die na haar fantastische marathon eerder dit jaar nu weer op de baan liep, steeds net voor. Ook aanstormend talent Niels Laros kan ik niet onvermeld laten, wat deed hij het als 18-jarige supergoed op de 1500 meter!

Niet alleen in Boedapest was er topatletiek, ook op 31 augustus in Edam bij de kermisloop werden er goede prestaties geleverd! Een heel gezellig hardloopfestijn al 40 jaar lang.

Als 60-jarige ga ik niet zo hard meer als 30 jaar geleden, maar met good old Dick van Zalinge streden we weer ouderwets om de eerste plekken, net als in de vorige eeuw. Ik zag ook de jeugd lopen, waar Jace en Esmee van Nea mooi tweede en derde werden bij de atleetjes onder de 9 jaar. Ik zag behalve hen nog meer jongeren van Nea meelopen, dat deed mijn lopershart goed! Na afloop van de prijsuitreiking werd ik uitgenodigd om bij Gerrit van Essen en zijn zussen wat te drinken. Ze vertelden dat ze de mooie Compierlopen bij Nea nog altijd missen, ze vonden het altijd zo gezellig. Alle rondjes werden destijds bijgehouden met de hand, door de juryleden die op de trap zaten die Flip van Doorn zelf had gemaakt.

Dick van Zalinge, Forrest en Gerrit van Essen

Dick van Zalinge, Forrest en Gerrit van Essen

Forest, Gea en Henk

Forest, Gea en Henk

Ik was vroeger met Gerrit vaak in een strijd verwikkeld, meestal was ik degene die verloor. Gerrit was een heel goede loper, hij heeft nog altijd het Waterlands marathonrecord van 2.18.09, gelopen in 1984. Gerrit en ik deden samen het licht uit bij de Kermisloop, laat in de avond fietste ik voldaan terug naar huis.

De Marktstadrun op 10 september werd dit jaar onder bijna tropische omstandigheden gehouden. Daarom was de 10 km ingekort tot een 5 km. Ouwe Forrest had het doel om onder de 20 minuten te lopen, en met 19.17 was dit gelukt, hoera!
Ook hier was het na afloop erg gezellig met o.a. Hans Swart en Henk Weken en zijn vrouw Gea. Ik mocht met ze mee eten en een wijntje drinken. Betalen mocht ik niet, allemaal oud-Nealeden en toch een familie voor altijd!

Dat zagen we ook op 1 oktober terug bij de Clubkampioenschappen, met prachtig zonnig weer en een heerlijke temperatuur. In de ochtend kwam de jeugd in actie en ‘s middags de ouderen. De oudste toeschouwer was Jan Verbeek met zijn 89 jaar. Jan was ik tegengekomen bij de condoleance van Martin Huybrechtse. Hij vertelde mij toen dat hij altijd mijn columns leest en dat hij naar de clubkampioenschappen wilde komen kijken. En inderdaad verscheen Jan op 1 oktober op de baan. Ik liet hem de nieuwe kantine zien, en stelde hem aan Olivier Jacques voor. Jan was vroeger bij Nea hoofd van de tijdwaarneming. De tijdsregistratie ging toen iets anders: als jurylid drukte je de stopwatch in op het moment dat je een rookpluim uit het startpistool zag komen. En bij de finish drukte je weer, wanneer de atleet in de jouw toegewezen baan of positie met zijn borst over de finish kwam. U begrijpt, dit leidde ertoe dat er vaak discussies waren over de tijden. Jan moest daarom nog wel eens optreden tegen met name boze ouders, die voor hun kind een andere tijd geklokt hadden dan dat ze toegewezen kregen. Nu heeft Olivier samen met oud-voorzitter Ray de elektronische tijdwaarneming perfect voor elkaar, en zijn discussies niet meer aan de orde.

Jan Verbeek stelde ik ook voor aan Jan Dubbeld, 86 jaar. Deze Jan helpt altijd mee als jurylid bij de clubkampioenschappen, maar loopt ook nog steeds zelf, bijvoorbeeld de Dam tot Damloop. Jan Verbeek was al in 1964 lid, Jan Dubbeld werd dat in deze eeuw. Mooi dat ze nu even met elkaar kennismaakten.

Toen ik deze column schreef werd het wereldrecord op de marathon mannen verbroken, door Kelvin Kiptum uit Kenia. In Chicago liep hij een zeer snelle 2.00.35. Het oude record was 2.01.09 van Eliud Kipchoge. Eliud liep ooit onder de 2 uur: 1.59.40. Deze tijd werd echter niet erkend als wereldrecord (in de compleet geregisseerde race werd niet aan alle regels voldaan die gelden bij normale wedstrijden), maar is dus wel degelijk gelopen!
Het gaat al harder en harder op de klassieke 42 kilometer en 195 meter, in Berlijn was er eind september bij de vrouwen een wereldrecord in 2.11.53 voor Assefa Tigist uit Ethiopië. Sifan Hassan liep in Chicago erg sterk, ze won in 2.13.44, een geweldige prestatie!

In de oude dagboekjes van Gert Kapteijn die ik te leen heb, staan alle clubrecords vanaf het begin van Nea tot in de jaren ‘70. Ik zie dat wij van Nea Volharding ook al sneller, hoger, verder gaan, al meer dan 100 jaar! Zelf ga ik inmiddels alleen maar langzamer, maar dat is uiteindelijk ook goed, het belangrijkste is dat ik nog steeds lekker loop.

Iedereen een mooi najaar gewenst. Blijf vooral lekker in beweging!

 

Ciao,

Veron Forrest Gump