Vakantie! Tijd voor reizen, rust, nieuwe dingen zien en doen, ontspanning èn bewegen. Hardlopen kan gelukkig overal! Ik heb mooi de tijd om te schrijven over de laatste nieuwtjes en wat ik zoal beleef in mijn loopleven.

Ik bleef deze zomer lekker in de warmte van ruim 30 graden in Purmerend trainen. We hebben zelfs records verbroken met de hitte, niet met looptijden maar met de temperaturen. Of we daar nou zo blij mee moeten zijn?

Ik schreef in mijn vorige column over Mehari Tsegay die bij mij snel even langskwam om ingezamelde hardloopschoenen op te halen. Op 9 juni jl. heeft hij de marathon van Asmara (hoofdstad Eritrea) gewonnen. Dat was en is heel knap, want deze keer deden er atleten uit Ethiopië, Kenia en Oeganda aan mee. Dit kon omdat er nu vrede is tussen Ethiopië en Eritrea. Nou ja, loopvrede dan!
Mehari zou zijn vriend Haji Hamid gaan hazen, Haji had vorig jaar gewonnen. Maar Mehari liep verder na het afhaken van zijn trainingsmaatje Haji, en versloeg daarbij de buitenlandse concurrentie, in een persoonlijk snelste tijd en parcoursrecord van 2 uur en 14 min.
Hoewel dit niet als een supersnelle tijd klinkt, kan ik jullie wel zeggen, het is heel sterk, want Asmara ligt op 2300 mtr hoogte en er zijn vele heuvels. Ik ben heel blij voor Mehari, want nu kan hij zich goed bedruipen. Hij heeft genoeg geld verdiend om zich voorlopig geen zorgen te hoeven maken over voedsel en wonen in Asmara.

Nog meer internationaal succes, op een iets ander niveau: op 26 mei jl. liep ik met Nyakuoth, de Soedanese atlete die sinds oktober 2018 in Purmerend woont, een 5 km in Monnickendam. Na o.a. over de dijk langs het IJsselmeer gelopen te hebben met prachtig uitzicht op de bootjes en ook veel wind tegen en mee, kwam Nya voor het eerst in haar leven op het podium! Ze was 3e geworden en kreeg een mooie beker. Toen ik haar weer thuis bracht, waren haar 5 kinderen vol verbazing, mooi om te zien. Nyakuoth had er hard voor gestreden en had het zwaar gehad, waardoor ze weinig van de omgeving heeft kunnen genieten. De volgende keer is ze van plan wat minder hard van start te gaan.

Dit jaar waren de Nederlandse junioren kampioenschappen atletiek bij AAV"36 te Alphen aan den Rijn.
Voor Nea haalde bij de meisjes B Eline Mast in de finale 800 meter de 5e plek met een p.r. van 2.17.08. Op de 2000m steeple wist ze zelfs een zilveren plak te behalen in 7 min 33 sec, ook een p.r. Mellani Goezinnen liep de 1500 mtr in 5 min 34 sec en Laura Wilde de 100 mtr in 14,13.
Raoul v.d. Laar was de enige Nea-deelnemer bij de jongens. Hij liep de 100m en plaatste zich voor de halve finale. Met zijn tijd van 11.42 haalde hij helaas niet de finale. Maar geweldig wat zij allemaal gepresteerd hebben. Gefeliciteerd! Mooi te zien dat de oudere jongeren van Nea zich laten gelden op het hoogste niveau van Nederland.

De Nea kantine heeft de afgelopen maanden renovatie ondergaan van kozijnen en deuren, dat is u vast wel opgevallen. Volgens mij was vanaf 22 mei 1981 er enkel noodzakelijk geschilderd, maar nu was het hout van bijna 40 jaar op sommige plekken aan het rotten. Mooi dat er op de laatste jaarvergadering door de aanwezige 25 leden het voorstel van het bestuur werd goedgekeurd om te vervangen. Hulde aan het bestuur om ons bijna 40 jaar oude clubgebouw te verduurzamen. Ik weet nog dat we geen kantine hadden in 1980. En we in 1981 een luxe kantine en kleedkamers met douches goed konden benutten, na een training op een pruttige sintelbaan. Helaas, de rode sintelkleur kreeg je niet uit je witte katoenen shirt en sokken, dus bij slecht weer kon je toen maar beter in donkere kleding trainen.

Als jullie deze blog lezen, is de vakantie alweer (bijna) voorbij en zijn er weer genoeg redenen om (meer) te gaan hardlopen: er komen weer leuke loopevenementen aan, zoals de Kermisloop in Edam, de Markstadrun en de Dam tot Damloop. Na wat jaren afwezigheid van mijn kant ga ook ik dit jaar weer eens meedoen, samen met Henk Swart. Ja, Henk is de zoon van Hans Swart, oud Nea-topper tijdens de jaren 80/90 van de vorige eeuw.
De Dam tot Dam liep ik 25 jaar geleden voor het laatst. Naar de tijden van toen keek ik net even, maar vanaf nu maar niet meer. Ik moet iets andere doelen stellen nu… De Markstadrun was de eerste editie in 2007 wat kleiner begonnen, onder Fred en Nel Keizer, maar is nu uitgegroeid tot een groter sportief evenement. Wie weet ga ik ook nog meedoen aan de Kermisloop in Edam, een altijd gezellige loop, waar ik vroeger vaak aan mee heb gedaan.

Ik was laatst bij AV Edam om wat schoenen en kleding op te halen voor Afrika. Ik trainde meteen maar even mee, o.l.v. coach Paul Kraakman. Paul ontmoette ik voor het eerst in september 1979, tijdens de grachtenloop in Purmerend. Dat waren toen 10 rondjes om de Heren- en de Nieuwegracht. Paul werd eerste en ik eindigde als tweede. Ik hoorde de speaker omroepen “Paul hoort bij de Nederlandse juniorentop” en dat maakte grote indruk op mij. Daarna ben ik verder gegaan met hardlopen en nooit meer gestopt. Op de baan van AV Edam liepen tijdens de training meerdere legendarische atleten: Gerrit van Essen (o.a. marathon recordhouder van Waterland in 2.18.09 te Berlijn 1984) en de gebroeders Wim en Cor Edam. De oudere lezers van deze blog hoef ik niks te vertellen over wat zij allemaal gepresteerd hebben.

Maar vergeet niet: voor een ieder is het een prestatie om lekker te bewegen, of dat nou in een grote of kleine wedstrijd is of gewoon lekker in je eentje!


Ciao,

Veron Forrest Gump

 

Volg ons op Twitter
Praat mee op Disqus
Volg ons op Facebook