Wisten jullie het al? Purmerend is nu Ultrastad van Nederland, dankzij onze NEA-atleten Olivier Jacques, Robert Boersma en Edwin Otto!

Deze drie oerhelden liepen op 1 april op Texel de 120 km en alle drie haalden ze de finish! Ik had de eer om de laatste 5 à 10 km met ze mee te fietsen. Uit ervaring weet ik dat je het dan best een klein beetje moeilijk kan hebben…

Ik gaf de mannen bij het opgaan van de Hoge Berg, een pittige klim vlak voor de finish, het volgende eenvoudige advies: “Denk aan Jan Knippenberg die hier begraven ligt (Nederlands bekendste ultraloper en bedenker van deze prachtige loop), jullie kunnen zo ook lekker rusten en genieten van een biertje”(vooral advies voor Edwin).

Vroeger heb ik vaak aan deze wedstrijd meegedaan. Meestal liep ik de 60 km en dat is dus maar één rondje. Met een bepaalde wedstrijdspanning ging ik dan vooraf de boot op en na afloop met een voldaan gevoel weer van de boot af. Deze keer ontbrak die spanning en ik miste dat gevoel eigenlijk wel een beetje!
Maar wat er voor in de plaats kwam door de deelname en de successen van Edwin, Olivier en Robert bleek ook een mooi en goed gevoel te geven! Bedankt mannen, jullie hebben de toekomst! Opa Forrest niet meer...

Voordat ik de boot ’s avonds naar het vaste land weer op ging, at ik, samen met Marike (dochter van Herman Heijt, mijn eerste trainer bij Nuttig en Aangenaam) lekker bij café De 12 Balcken in Den Burg. Marike had die dag, behalve voor mijn natje en droogje (want al loop ik niet meer mee, ook als begeleider heb ik verzorging nodig) ook goed voor de lopers gezorgd. Zo wist ze Robert op 5 kilometer voor de finish nog te verblijden met warme thee uit haar thermoskan! Bedankt Marike!

Toen we op de boot wachtten, kreeg ik een telefoontje van Jurrie van der Velden (manager bij Global Sports), dat Ghirmay Ghebreselassie (geen familie van Haile) zijn debuut had gemaakt op een halve marathon in Paderborn (Duitsland) en een tijd liep van 60 min 09 sec!
Ghirmay is pas 17 en er is nog nooit zo hard gelopen door een debutant op die leeftijd! Al zou hij 18,19 of 20 zijn geweest, dan ook niet! Ghirmay komt uit Eritrea. Ik heb hem nog nooit ontmoet, maar heb via internet contact met hem. Via de mail voorzie ik hem en een paar andere Eritrese atleten van trainingsschema’s en dat blijkt dus goed uit te pakken!

En zo ging ik dus met een heerlijk gevoel, dankzij de NEA-mannen en Ghirmay, de boot van Texel weer op en miste ik het gevoel van de vorige jaren niet eens meer!

 

En dan nog wat buitenlands nieuws:

In Bydgoszcz, in Polen, waren op 24 maart jl. de wereldkampioenschappen cross. Zoals we al hoopten en ook wel een beetje verwachtten, werd Faith Chepngetich eerste bij de meisjes junioren! De pas 15-jarige Roosflyne Chepngetich (geen zusje van Faith) werd mooi 7e. Beatrice Mutai (oudere zus van Faith) liep bij de vrouwenrace naar een keurige 11e plek, terwijl bij de mannen Geoffrey Kirui slechts 15e werd. Dit was een enorme teleurstelling voor hem en hij is er nu dan ook op gebrand om zich te plaatsen voor de WK baan 10 km in Moskou later dit jaar. Al met al waren er vier Keniaanse deelnemers van ons bescheiden trainingskamp in dat kleine dorpje Keringet hoog in de Keniaanse Bergen!

Inmiddels is het eind april en is Keniaan Michael Mutai weer bij mij in huis. Op 21 april heeft hij samen met Mulue Andom uit Eritrea (die ik ook van trainingsschema’s voorzie) gehaasd in de marathon van Hamburg. In januari hadden ze in Mumbai al eerder als haasduo opgetreden, dus ze waren al een beetje op elkaar ingespeeld.

In Hamburg hebben ze hun taak goed volbracht! Michael liep tot 24 km en Mulue tot 27 km, hetgeen er mede toe heeft geleid dat de eindtijd van 2.05.30 van winnaar Eliud Kipchoge  sneller was dan de eindtijd van de marathon van Londen, die op dezelfde dag werd gehouden!

Michael en Mulue laat ik sinds een tijdje wat langere duurlopen in een rustig tempo doen. Ik vertel ze maar niet wat Edwin, Robert en Olivier op 1 april op Texel hebben gedaan, want dan denken ze vast dat het een 1 april grap is! Of zouden ze daar in Afrika niet aan doen?

Tot slot wil ik zeggen: blijf allemaal lekker sporten! Of het nou springen, werpen, stoten of hardlopen is, Nuttig en Aangenaam Volharding is een vereniging waar dat allemaal kan!

Ik houd jullie op de hoogte van de prestaties uit Afrika, want daar sporten ze ook fanatiek en met plezier! De omstandigheden zijn er echter voor velen wat minder Aangenaam…

 


Kwaheri!

 

 

Volg ons op Twitter
Praat mee op Disqus
Volg ons op Facebook