NEA vlag tijdens Den Helder - MaastrichtZaterdagnacht om 03.00 was het zover. Eindelijk konden we starten met de estafette na maanden van voorbereiding. Leeuwendeel kwam van Kees en Dirk die de trekkers waren van de organisatie. Vooraf was gesteld dat we minimaal 2500 euro bijeen wilden brengen voor het goede doel.

Een gouden greep was de verkoop van Zuid-Afrikaanse wijn via onze oud AH-chef Kees van Rijn. De dozen wijn waren bijna niet aan te slepen, zo goed liep deze aktie. Maar ook via andere kanalen werd geld via sponsoring binnengehaald. Uiteindelijk scoorden we boven de 2600 euro, en met dit positieve gegeven werden de eerste stappen gezet in een donkere nacht.

Bus A met Kees van Rijn als interim teamcaptain beet het spits af, Jan Zwemstra moest door familie omstandigheden helaas afzeggen.
Wij reden met bus B met Dirk van Lier als  teamcaptain door naar de eerste wisselplaats bij Petten.
Het was een bewolkte nacht met lichte regen, toch was de weersverwachting gunstig, wel koud maar overwegend droog. Het wachten viel mee en weldra moesten wij voor de eerste keer aan de bak. Wat onwennig in het donker werden de spieren al snel opgewarmd. Wat lastige stukken met wisselen over een greppel en dan werd het al gaandeweg licht aan de horizon. Voordeel om in mei te starten, jawel.

De kuststrook langs en dan naar Bergen, alles nog in diepe rust, bij de rontonde al weer wisselen. Alles ging goed in beide bussen. Wij door naar Heemskerk bij kasteel Marquette. Daar werden veel tieners door ouders afgeleverd voor een zomerkamp? Nadat wij de wissel hadden overgenomen volgde een lastig stuk door de Zaanstreek met een gevaarlijk punt bij Krommenie. Hier moesten we even op de rem trappen en een kleine omwegmaken. Gelukkig is alles veilig verlopen en kwamen we via Jisp in bekend gebied en zagen de skyline van Purmerend opdagen. Daphne mocht het laatste stuk lopen omdat haar man en kinderen haar stonden op te wachten. De catering stond paraat en we genoten van koffie en broodjes. Ook de sanitaire stop bij Mc Donalds was zeer welkom.

De andere bus ging verder via de waterlandse zeedijk en wij reden direct door naar de Schellingwouderbrug. Hier stonden we heerlijk in het zonnetje en konden even een uiltje knappen. Plotseling een knal en daar reed een wielrenner pardoes achterop een personenauto. Fiets gebroken maar voor de rest geen persoonlijke schade. Na de wissel  volgde een lastig stuk over de 2 bruggen en dan via de loopbrug omlaag langs het A’dam Rijnkanaal naar Diemen. Onder weg voegde Wim, de vader van Denise zich bij ons en dit zou zo blijven. Dirk had het goed uitgelegd en het klopte allemaal prima. In de verte stond hij ons al op te wachten.
En zo ging het verder van wissel naar wissel. De stemming was opperbest en hoewel er pittig gelopen werd was iedereen er zich van bewust niet tot het maximum te gaan omdat de 2e dag het zwaarst zou worden. Opvallende dingen waren er zeker zoals de delegatie van Mappa Mondo die ons bij het sluisje van Muiden aanmoedigden met personeel en enkele zieke kinderen, best wel ontroerend.

Onze chauffeur Klaas liet zien dat hij gewend was te rijden en stuurde de bus behendig langs vele smalle weggetjes en obstakels. De omgeving van Loenen was mooier dan vorig jaar doordat alles in bloei stond, dit gold nog meer voor de Betuwe die we rijdend op de rechte dijken van bovenaf konden bewonderen. Halverwege de route bereikte ons de eerste ongeruste berichten over blessureleed in bus A, we hoopten dat het mee zou vallen. Maar zij liepen met 5 man en wij met 6. Gelukkig toonden deze boys karakter en bleven tot het einde toe in de race. De nacht was koud zoals aangekondigd en iedereen liep dan ook in lange loopbroeken. De verlichting was prima in orde maar het was steeds goed opletten als je aan de beurt was. De tweede nacht ging in en in de loop van zondagochtend kwamen de eerste kleine inzinkingen. Maar de nieuwkomers, Daphne, Judith en Peter hielden zich kranig en na wat kleine hazeslaapjes waren ze weer helemaal paraat. De bekende cateringplekken werden aangedaan en vooral de warme bami was meer dan welkom. De energie kwam terug en dat merkte je aan het temo. Bij de kerk in St. Odilienberg Limburg kwam de organisatie even koffiedrinken en bijpraten.

Daarna ging het snel, vanuit Noord-limburg naar het zuiden. De zon werd warmer en zo ook de spieren.
De weg werd nu echt glooiend en het was tijd voor de korte broek. Bij plaatselijke café’s mochten we gebruikmaken van het sanitair en een plotseling optredend muziekkorps zorgde voor een vrolijke noot.
In Stein ging het even mis toen de catering van de route afweek en wij hen niet konden vinden, gelukkig verliep de wissel goed en later voegde de catering zich weer in het spoor. Het laatste stuk gingen we over op 600 m en dat 3 keer per bus. Zo ging het tempo omhoog. Nog wat lastige stukken richting Valkenburg, en met z’n allen de Cauberg op. Heel snel was het nu richting Maastricht en we lagen iets achter op het schema. Uiteindelijk liepen we langs de Maas, iedereen in het sponsorshirt richting de St Servaasbrug. Aan de overkant wachten we even op de fietsers en chauffeurs en gingen toen gezamenlijk over de eindstreep.

Een geweldige belevenis, ook dit doel is behaald !!!
Kees en Dirk, en alle teamleden, bedankt.

Johan Arp