NEA'er Jan Dubbeld5 Jaar geleden schreef ik over een droom op 70 jarige leeftijd: Maastricht, mijn geboorteplaats, lopend vanuit Den Helder binnenkomen. Dat ik dit nu 5 jaar later nogmaals mocht beleven, daarvoor wil ik iedereen bedanken: Kees, Dirk en Johan de grote promotors; de chauffeurs en fietsers en Kitty en Denise en tenslotte de medelopers. Door jullie heb ik een onvergetelijke tocht gehad.

Eindelijk was het dan 12 mei geworden. Lang heb ik er naar uitgezien. Steeds weer afwegen bij deelname aan evenementen of er risico’s aan verbonden zijn op blessures. Zorgen dat je geen griep krijgt op het moment suprême. Gelukkig waren de goden mij goed gezind en kon ik de tassen pakken en rustig afwachten wanneer het busje kwam voorrijden. Ik was een bevoorrecht mens dit jaar; werd in de watten gelegd. Om 00.15 uur kwamen Kees en Johan mij ophalen. ‘Nu is het begonnen en nu zorgen dat ik heel in  Maastricht aankom’ dacht ik.

De stemming zat er al goed in bij NEA. Toch even een tegenvallen: Jan Zwemstra kon niet meedoen i.v.m ernstige ziekte van zijn zus.(dat zij al overleden was hoorden we later).

Rond 1 uur vertrokken we naar Den Helder waar de start om 3 uur plaats vond. Wanneer je als oudste deelnemer aan zo’n evenement deelneemt, ontkom je er niet aan om in de anonimiteit te blijven. Dus ik moest als startloper mijn eerste steentje bijdragen (eerlijk gezegd vond ik dit wel erg fijn). Ik heb nog geprobeerd om de startlopers van de andere teams bij te blijven, maar helaas dat lukte niet. Ik zette  derhalve ons team al direct op achterstand (sorry mijn benen waren nog een beetje stram), maar de kop was er af; het feest was begonnen.
We liepen keurig volgens het schema, dat Dirk had opgesteld. Precies op 8 uur waren we in Heemskerk, waar ik een sanitaire stop had geregeld bij mijn zwager (dus deze keer niet in de bosjes!!) Vervolgens naar Purmerend waar mijn jarige kleinzoon mij kwam aanmoedigen. Uiteraard konden we niet nalaten om voor hem het alom bekende verjaardagslied te zingen.

Op een paar buitjes na was het goed weer om te lopen. De zon kwam door maar de temperatuur was aan de lage kant en veel wind, die we gelukkig in de rug hadden.
De volgende catering was Nederhorst Den Berg. Hier hebben we kunnen genieten van de bakkunst van Kees. Hij had appeltaarten gebakken, die met een heerlijk bakje koffie ons weer de nodige energie gaf voor de volgende route langs de Vecht naar Vleuten waar we om 17.00 uur aankwamen. Langzamerhand gingen we ons voorbereiden op het moeilijkste deel van deze tocht: de tweede avond en nacht. Op de Lingendijk stond Kees te wachten, toen plots een vrouw uit het niets te voorschijn kwam en vroeg of we soms pech hadden. Kees uitgelegd wat wij aan het doen waren:’lopen voor KIKA van Den Helder naar Maastricht’. Zij vertelde toen dat zij ‘uitbehandeld was’. Hier word je stil van en krijg je nog meer energie om deze estafette goed uit te lopen.

Het werd steeds donkerder en de temperatuur daalde. De sterren stonden aan de hemel. Wij moesten twee etappes in deze nacht lopen. De eerste viel qua temperatuur mee, maar tijdens de tweede etappe was het echt koud.

De zondag beloofde een mooie dag te worden. Een prachtige zonsopkomst. Dauw of laaghangende mistflarden waren de tekenen dat het behoorlijk koud was geweest. De zon deed vervolgens z’n werk zodat we in Sint Odiliënberg heerlijk op het kerkplein konden genieten wat de dames van de catering voor ons hadden bedacht. Het is altijd weer lastig wanneer je naar het toilet moet en er is geen toilet in de buurt. Zo ook hier. Gelukkig zag ik iemand de Basiliek van Sint Odiliënberg ingaan; dat kan wel eens de koster zijn. Henny, Anton en ik zijn daar achteraan gegaan en gevraagd of er een toilet was en wij daarvan gebruiken mochten maken. Onder de gewelven van de basiliek waren de toiletten. Zo kom je nog eens ergens!

Hierna volgde dan het laatste deel heuveltje op en heuveltje af door het prachtige Limburgse heuvellandschap om uiteindelijk in Maastricht te arriveren. Daar moest ik dan weer als oudste de finish passeren.

Het was een geweldige loop. Ik heb genoten, de sfeer in en buiten de bus was uitstekend. Na het nuttigen van een lekker stuk Limburgse vlaai zijn we weer huiswaarts gegaan, waar we rond 20.00 uur aankwamen.
Dat ik dinsdag nog een keertje in het zonnetje ben gezet was eigenlijk niet nodig maar wel leuk.

Jan Dubbeld