van onze correspondent ter plaatse
Wat een week zeg! Ik denk dat er nog een wel een wasje of wat gedaan moet worden, de stofzuiger stond deze week ongebruikt in de kast, geen boodschap meer in huis (whaaa de koffie is op zondagochtend op), her en der een spinnenrag, uit de brievenbus komt een week post, niet voor één uur 's nachts ons bed gezien, stijve benen van het staan enz, enz, maar we nemen het allemaal voor lief.

We hadden deze week niet willen missen. Wat hebben we veel gezien en geleerd. Wat hebben we een leuke mensen ontmoet en wat kunnen mensen blij zijn met jouw hulp. We zijn ongelofelijk moe maar wat geeft het een energie om met elkaar belangeloos bezig te zijn en het European Athletics Championship tot een succes te maken. Ik denk dat we met zijn allen een prachtig visitekaartje voor Nederland en Amsterdam hebben afgegeven. Jullie hebben vast net zoveel leuke reacties gehad en net zo veel meegemaakt als wij.

Het ruilen van kleding, het uitgeven van buskaartjes en bidons, blij zijn met de juiste maat broek of schoen, terwijl men daarvoor soms best een keer terug moest komen, het regelen van vervoer voor een beschadigde fiets of een "verdwaalde" journalist; Allemaal zaken die in het gezellig drukke volunteershome voorbij kwamen. En dan de gezichten die keer op keer herkenbaarder werden.

Ik waardeer het enorm dat ik ook als allrounder ingezet werd en andere taken toebedeeld kreeg waardoor ik in de gelegenheid was ook delen van de wedstrijd en de reuring rondom het evenement te zien. Infield aan de boarding staan op een middag in het stadion is best pittig. Vijf uur lang op een plekje staan, deurtje open deurtje dicht. Maar wat een sfeer in het stadion en wat wordt er hard gewerkt door het technical team om alle sportonderdelen op tijd gereed te hebben. Die middag was ik getuige van het brons van Ignisious Gaisah en het goud van Churandy Martina, zó leuk, en dan de finale 100 meter vrouwen uiteraard helemaal super als je er niet op rekent. Als steward bedankt worden door een van de toeschouwers voor hun veiligheid drukt waardering uit.

Op zaterdagochtend zaten we zelf in het stadion met in die sessie o.a. de 7-kamp, halve finale 4 x 400 meter mannen en vrouwen en de IPC events. Jammer dat mijn shift om half 4 begon waardoor ik Marlou van Rhijn niet kon zien lopen, duty calls nu eenmaal, maar wel de 100 meter IPAC T34 mannen. Fred mocht een van deze kanjers achteraf naar zijn hotel brengen en Marlou is het ook zonder mij best goed afgegaan ;-).

Wij van NEA zijn met negen vrijwilligers naar Amsterdam afgereisd. Halverwege vorig jaar hebben we ons al aangemeld en na de inspiratiesessies, het ontvangen van een prachtig kledingpakket en het waar nodig een extra cursus autorijden, zijn we vol energie begonnen aan deze week. Ieder in zijn of haar eigen functie. We hadden hostesses in een sportershotel, drivers van VIPS, atleten en journalisten, volunteers voor de volunteersdesk, stewards, en een medewerker side-events die ook nog als driver aan de slag mocht. Dat deze driver enige ruzie met de navigatie had mag de pret niet drukken. Monique, Jenny, Robert, Fred, Mirjam, Karin, Carla, Ildiko en alle andere vrijwilligers bedankt voor deze energieke positieve week.

 

Wat er nog meer allemaal gebeurde lees je in de NEA EK 2016 Blog - De moeite waard!

Lia Fokke

Evenementen

Geen weer te geven evenementen

 

Blogs

 

Lust & Leven - Veron LustLust & Leven

Veron Lust over zijn leven als (ultra)loper en ontwikkelingshulp verlener
| Sep 2017 | jun.2017 | feb.2016 |