In Lust & Leven schrijft Veron Lust over zijn lust en leven: Ultralopen en ontwikkelingshulp.

Veron Lust

Veron Lust, geboren 12 januari 1963, ultraloper en ontwikkelingshulpverlener. In deze blog zal hij - met enige regelmaat schrijven over wat hij zoal meemaakt in hardloopland.
"Ik werk al langere tijd voor Stichting Samen Succes, een kleine stichting die goed werk verricht in Kenia. We bouwen daar scholen en trainingskampen en begeleiden atleten. Zoals bekend wonen er in Kenia erg goede hardlopers ..."

Aldus Veron. Daarnaast begeleidt hij ook diverse (top) lange afstand lopers uit Kenia en Eritrea die regelmatig bij hem thuis in Purmerend verblijven.

 

Het is alweer de laatste maand van 2013.
Ieder jaar loop ik een beetje langzamer, maar ach, na bijna 35 jaar hardlopen is dat niet zo heel gek.

Op 9 maart 1979 ben ik officieel begonnen met hardlopen. Vanaf dat moment heb ik iedere dag dat ik ging lopen op papier bijgehouden. Zo werd niet alleen dat lopen, maar ook het schrijven een verslaving.

Een paar weken geleden ging ik de deur uit voor een training. Ik was nog maar een paar minuten onderweg en moest op een kruispunt aanzetten omdat het stoplicht bijna op rood sprong. Het schoot daarbij in mijn hamstring, met als gevolg dat ik drie weken amper heb kunnen lopen. Iedere wat oudere loper kent het verschijnsel waarschijnlijk wel: de geest blijft jong, maar het lijf takelt langzaam af.

In ons landje is het normaal dat als je wat ouder bent, je lekker sport voor de ontspanning en je gezondheid. In Nairobi liep ik van de zomer langs in de file staande animals (auto’s) en daar ging ik soms hard langs. Althans, zo voelde dat. Veel mensen toeterden naar mij want een oude muzungu (blanke) die hardloopt zien ze niet zo vaak.

Lees meer...

Het is nu al weer november, wat is de zomer snel voorbij gegaan. Maanden waarin ik weer van alles heb beleefd rondom Kenia en atletiek.

In juli ben ik naar de World Youth Championships (voor atleten tot en met 17 jaar) geweest in Ukraine. Op 9 juli vertrok ik vanaf vliegveld Dortmund naar Donetsk.

Daar aangekomen eerst maar wat Ukrains geld opgenomen. Ik wilde graag weten hoever het was vanaf het vliegveld naar het hotel en omdat alles om mij heen in het Russisch stond aangegeven, ging ik op zoek naar de plaatselijke VVV.
Mijn hotel was niet erg in de buurt en dus ging ik op zoek naar een taxi. Uiteindelijk kwam ik in een taxi met een chauffeur die keihard reed, zelfs langs de file heen! Ik zei in mijn beste Engels "You not affraid off the police?" waarop hij lachte en zei "No problem, my brother is policeman!" Vervolgens remde hij af bij een rotonde, want er stond een politie agent! We waren er nog niet 1 meter voorbij en toen gaf ie alweer vol gas... ach ja, ik kwam veilig aan bij mijn hostel voor slechts 200 Uah, ongeveer € 20 (terug ging ik voor 6 euro, maar ja ik was nog niet zo bedreven in afdingen).

Lees meer...

De afgelopen drie weken verbleef ik weer in Kenia. Deze weken stonden dit keer vooral in het teken van wedstrijden.

Samen met Piet was ik op 11 en 12 juni in Nairobi, waar selectiewedstrijden werden gehouden voor de WK Youth (16/17 Jaar) die plaatsvinden in Donetsk (Ukraine) van 10 tot 14 juli.

Twee meisjes van onze meisjesschool (gebouwd door Stichting Samen Succes in Keringet) presteerden zeer goed en plaatsten zich voor Donetsk: Roosflyne (2km steeple in 6min 12 sec) en Mercy (3 km in 9min 12 sec)!

Ook Robert Biwott wist zich te plaatsen voor Donetsk: hij liep de 1500mtr in 3.38. Leuk om te vermelden is dat Piet Robert drie maanden geleden heeft ontdekt bij schoolwedstrijden. Robbert werd begeleid door zijn leraar David Langat. Robbert zijn ouders zijn vroeg gestorven en David ontfermt zich al jaren over (onder andere) Robbert.

 

Lees meer...

Wisten jullie het al? Purmerend is nu Ultrastad van Nederland, dankzij onze NEA-atleten Olivier Jacques, Robert Boersma en Edwin Otto!

Deze drie oerhelden liepen op 1 april op Texel de 120 km en alle drie haalden ze de finish! Ik had de eer om de laatste 5 à 10 km met ze mee te fietsen. Uit ervaring weet ik dat je het dan best een klein beetje moeilijk kan hebben…

Ik gaf de mannen bij het opgaan van de Hoge Berg, een pittige klim vlak voor de finish, het volgende eenvoudige advies: “Denk aan Jan Knippenberg die hier begraven ligt (Nederlands bekendste ultraloper en bedenker van deze prachtige loop), jullie kunnen zo ook lekker rusten en genieten van een biertje”(vooral advies voor Edwin).

Vroeger heb ik vaak aan deze wedstrijd meegedaan. Meestal liep ik de 60 km en dat is dus maar één rondje. Met een bepaalde wedstrijdspanning ging ik dan vooraf de boot op en na afloop met een voldaan gevoel weer van de boot af. Deze keer ontbrak die spanning en ik miste dat gevoel eigenlijk wel een beetje!
Maar wat er voor in de plaats kwam door de deelname en de successen van Edwin, Olivier en Robert bleek ook een mooi en goed gevoel te geven! Bedankt mannen, jullie hebben de toekomst! Opa Forrest niet meer...

Lees meer...

Op 14 februari vertrok ik weer naar mijn geliefde Kenia.

Jos Hermens (van Global Sports en zelf ook geen onverdienstelijk atleet) vloog ook mee. Global Sports is sponsor van het trainingscomplex voor de meisjes (door het betalen van o.a. het eten en het reizen).

Jos vloog naar Kenia omdat er op 16 februari de Nationale crosskampioenschappen waren in Nairobi. De atleten die bij de eerste 6 eindigden plaatsten zich voor de Wereldkampioenschappen cross die gehouden worden in Polen op 24 maart.

Met veel bagage voor de atleten, kwam Jos maar moeizaam door de Keniaanse douane. Zelf kwam ik, met veel 2e hands hardloopbagage, er makkelijker doorheen; ik laat altijd meteen een folder van onze stichting Samen Succes zien, en in combinatie met wat kreten Engels (“building schools for children, non profit!) leidt dat meestal tot een makkelijke doorgang.
Jos vroeg meteen paar folders van me…

Lees meer...