In Lust & Leven schrijft Veron Lust over zijn lust en leven: Ultralopen en ontwikkelingshulp.

Veron Lust

Veron Lust, geboren 12 januari 1963, ultraloper en ontwikkelingshulpverlener. In deze blog zal hij - met enige regelmaat schrijven over wat hij zoal meemaakt in hardloopland.
"Ik werk al langere tijd voor Stichting Samen Succes, een kleine stichting die goed werk verricht in Kenia. We bouwen daar scholen en trainingskampen en begeleiden atleten. Zoals bekend wonen er in Kenia erg goede hardlopers ..."

Aldus Veron. Daarnaast begeleidt hij ook diverse (top) lange afstand lopers uit Kenia en Eritrea die regelmatig bij hem thuis in Purmerend verblijven.

 

Wisten jullie het al? Purmerend is nu Ultrastad van Nederland, dankzij onze NEA-atleten Olivier Jacques, Robert Boersma en Edwin Otto!

Deze drie oerhelden liepen op 1 april op Texel de 120 km en alle drie haalden ze de finish! Ik had de eer om de laatste 5 à 10 km met ze mee te fietsen. Uit ervaring weet ik dat je het dan best een klein beetje moeilijk kan hebben…

Ik gaf de mannen bij het opgaan van de Hoge Berg, een pittige klim vlak voor de finish, het volgende eenvoudige advies: “Denk aan Jan Knippenberg die hier begraven ligt (Nederlands bekendste ultraloper en bedenker van deze prachtige loop), jullie kunnen zo ook lekker rusten en genieten van een biertje”(vooral advies voor Edwin).

Vroeger heb ik vaak aan deze wedstrijd meegedaan. Meestal liep ik de 60 km en dat is dus maar één rondje. Met een bepaalde wedstrijdspanning ging ik dan vooraf de boot op en na afloop met een voldaan gevoel weer van de boot af. Deze keer ontbrak die spanning en ik miste dat gevoel eigenlijk wel een beetje!
Maar wat er voor in de plaats kwam door de deelname en de successen van Edwin, Olivier en Robert bleek ook een mooi en goed gevoel te geven! Bedankt mannen, jullie hebben de toekomst! Opa Forrest niet meer...

Lees meer...

Op 14 februari vertrok ik weer naar mijn geliefde Kenia.

Jos Hermens (van Global Sports en zelf ook geen onverdienstelijk atleet) vloog ook mee. Global Sports is sponsor van het trainingscomplex voor de meisjes (door het betalen van o.a. het eten en het reizen).

Jos vloog naar Kenia omdat er op 16 februari de Nationale crosskampioenschappen waren in Nairobi. De atleten die bij de eerste 6 eindigden plaatsten zich voor de Wereldkampioenschappen cross die gehouden worden in Polen op 24 maart.

Met veel bagage voor de atleten, kwam Jos maar moeizaam door de Keniaanse douane. Zelf kwam ik, met veel 2e hands hardloopbagage, er makkelijker doorheen; ik laat altijd meteen een folder van onze stichting Samen Succes zien, en in combinatie met wat kreten Engels (“building schools for children, non profit!) leidt dat meestal tot een makkelijke doorgang.
Jos vroeg meteen paar folders van me…

Lees meer...

Het is alweer de laatste dag van januari als ik met deze column begin (wat nog niet wil zeggen dat het op deze dag afkomt; ik ben namelijk nogal traag met schrijven en inmiddels ook met lopen!).

In mijn vorige column (december 2012) had ik het nog over woeste plannen om ter viering van mijn 50e verjaardag een rondje IJsselmeer te gaan lopen.

Een stukje schrijven is vele malen makkelijker heb ik gemerkt, want alle plannen moesten helaas geschrapt worden door een peesblessure. Die blessure leidde er zelfs toe dat onze zielige kerstboom voortijdig het huis uit moest (al op 10 januari in plaats van pas in februari of maart!), aangezien ik op het laatste moment besloot om mijn verjaardag te vieren met een feestje thuis, in plaats van met het lopen van het rondje IJsselmeer. Behalve binnen, werd er ook buiten, in de tuin, gefeest, rondom een kampvuurtje. Piet was daarbij de “vuurmeester”, precies zoals wij het in Kenia voor ons eigen hutje ook vaak doen.

Op Valentijnsdag vertrek ik weer naar mijn geliefde Kenia. In 2003 kwam ik er voor het eerst en ik voelde mij er meteen thuis: de warmte, veel lachende mensen ondanks dat ze weinig tot heel weinig bezitten, en de natuur.

Lees meer...

Bij de meeste mensen staat er op het moment dat ik dit schrijf, al een kerstboom in huis, zo niet bij mij.

Ik koop altijd op het allerlaatste moment een boom (een echte uiteraard), die ene die niemand wil hebben. Dus zo staat er vanaf de eerste kerstdag het lelijkste, zieligste, scheefste en kaalste kerstboompje bij mij in huis! En die blijft vaak staan tot 1 maart.
Waarom? Meestal zit ik in februari/maart in Kenia en in januari ruikt het in huis zo lekker naar dennen. Daarnaast hebben Jesper en ik er ook een sport van gemaakt om de boom zolang mogelijk te laten staan. Maar ook ben ik ietwat lui, dus misschien dat dit ook nog wel een rol speelt ...

Op eerste kerstdag ben ik van plan om van Purmerend naar Amersfoort te lopen, dat is zo’n 70 km (als ik niet verkeerd loop). Vriend Jantje F. te P. gaat mee op de fiets als begeleider, dus geen eenzame kerst voor mij!
Ik doe dit op eerste kerstdag omdat op de tweede dag mijn familie bij mij komt racletten (dit is een soort gourmetten maar dan met kaas, een specialiteit uit Zwitserland, het geboorteland van mijn moedertje). Dus de eerste dag lekker lopen, de tweede dag lekker eten. Daarnaast doe ik deze lange duurloop als training, omdat ik in januari 2013 van plan ben mijn 50e verjaardag te vieren met het lopen van een rondje IJsselmeer (in meerdere dagen).

Lees meer...

Michael Mutai, de Keniaan die onlangs bij mij in huis vertoefde, heeft zijn haaswerk voor Michel Butter tijdens de marathon van Amsterdam goed gedaan!

De spanning was vooraf toch wel hoog bij mij. Op zaterdag 20 oktober brachten Jesper (mijn zoon), Piet (net als ik van de Stichting Samen Succes) en ik, Michael naar het hotel waar alle topatleten verbleven. Daar aangekomen vroeg Valentijn Trouw (van Global Sports, een organisatie verantwoordelijk voor het atletenveld) aan mij of Michael wel 35km kon hazen. Ik zei dat dit uiteraard zou gaan lukken! Het was zaterdag prachtig weer en dat zou zondag ook zo zijn...

‘s Nachts schrok ik wakker van de regen en harde wind. Ik kon meteen niet meer slapen, het leek wel of ik zelf de marathon ging lopen. Jaren geleden, toen ik nog jong was en zelf regelmatig wedstrijden deed, sliep ik van de zenuwen altijd slecht voor een belangrijke wedstrijd. En nu gebeurde me dat dus weer! In de pers was vooraf uitgebreid aandacht besteed aan de aspiraties van Michel Butter. Hij gaf duidelijk te kennen grootse plannen te hebben, door onder de 2.12 te willen lopen. Volgens hem moest dat gaan lukken, mede vanwege de goede hazen! Er lag dus wel wat druk op Michael…

Lees meer...

Evenementen

Geen weer te geven evenementen