In Lust & Leven schrijft Veron Lust over zijn lust en leven: Ultralopen en ontwikkelingshulp.

Veron Lust

Veron Lust, geboren 12 januari 1963, ultraloper en ontwikkelingshulpverlener. In deze blog zal hij - met enige regelmaat schrijven over wat hij zoal meemaakt in hardloopland.
"Ik werk al langere tijd voor Stichting Samen Succes, een kleine stichting die goed werk verricht in Kenia. We bouwen daar scholen en trainingskampen en begeleiden atleten. Zoals bekend wonen er in Kenia erg goede hardlopers ..."

Aldus Veron. Daarnaast begeleidt hij ook diverse (top) lange afstand lopers uit Kenia en Eritrea die regelmatig bij hem thuis in Purmerend verblijven.

 

Hoera, ik heb weer kunnen hardlopen!!
Nou ja hard ...

Op 21 maart jl. ben ik voor 97% in het OLVG van mijn hartprobleem af geholpen (zie mijn vorige column).
De avond voor de ingreep kreeg ik, terwijl ik autoreed, weer last van boezemfibrilleren, nadat ik dat al drie maanden niet meer had ervaren.

Ik werd duizelig, pakte mijn pols om mijn hartslag te tellen en ja hoor, veel te snel. Zo snel, dat tellen niet meer lukte! De auto moest aan de kant, maar dat ging moeilijk op dat moment, dus voor het rode stoplicht deed ik mijn ademhalingsoefeningen, met het raam open voor de broodnodige frisse lucht.
Altijd baalde ik als dit weer gebeurde, maar nu zei ik keihard in de auto “YES, morgen gaan ze er wat aan doen!”

De volgende ochtend lag ik op de OK, met heel wat apparatuur om mij heen. Het leek wel een cockpit van een vliegtuig. De cardioloog, dokter Kimman, kwam een praatje maken en vroeg hoe het met mij was. Ik zei dat ik erg blij was dat ik er was. Deze reactie had hij niet zo verwacht, maar hij begreep het beter toen hij hoorde dat ik de avond ervoor zo’n last had gehad van mijn hart.

Lees meer...

Het werd wel weer eens tijd dat ik wat op het digitale papier ging zetten.

Ik heb er toch altijd moeite mee om dat te doen. Ik schrijf zoals ik praat (veel!), wat het mijn eindredacteuren nogal moeilijk maakt. Zij worden wel eens gek van al die lange, niet lopende zinnen van mij…

De winter liet zich de afgelopen tijd niet echt zien, maar de geweldige indoorresultaten van onze STAP atleten wel! Dat Sharona Bakker de limiet op de 60 meter horden voor het WK indoor haalde, was een geweldige opsteker voor haar, na lang geblesseerd te zijn geweest. Jammer dat ze alsnog niet mee heeft gedaan.
Ook Faith Chepngetich, een leerlinge op de meisjesschool van Stichting Samen Succes, had lang last van een blessure. Op 15 februari liep ze echter weer een geweldige cross in Nairobi, waar ze eerste werd bij de vrouwen op de 8 kilometer nationale kampioenschappen. Ze wist vele kampioenen achter zich te laten.
Op onze website www.samensucces.com staat meer informatie over de behaalde successen van onze atleten.

Lees meer...

Het is alweer de laatste maand van 2013.
Ieder jaar loop ik een beetje langzamer, maar ach, na bijna 35 jaar hardlopen is dat niet zo heel gek.

Op 9 maart 1979 ben ik officieel begonnen met hardlopen. Vanaf dat moment heb ik iedere dag dat ik ging lopen op papier bijgehouden. Zo werd niet alleen dat lopen, maar ook het schrijven een verslaving.

Een paar weken geleden ging ik de deur uit voor een training. Ik was nog maar een paar minuten onderweg en moest op een kruispunt aanzetten omdat het stoplicht bijna op rood sprong. Het schoot daarbij in mijn hamstring, met als gevolg dat ik drie weken amper heb kunnen lopen. Iedere wat oudere loper kent het verschijnsel waarschijnlijk wel: de geest blijft jong, maar het lijf takelt langzaam af.

In ons landje is het normaal dat als je wat ouder bent, je lekker sport voor de ontspanning en je gezondheid. In Nairobi liep ik van de zomer langs in de file staande animals (auto’s) en daar ging ik soms hard langs. Althans, zo voelde dat. Veel mensen toeterden naar mij want een oude muzungu (blanke) die hardloopt zien ze niet zo vaak.

Lees meer...

Het is nu al weer november, wat is de zomer snel voorbij gegaan. Maanden waarin ik weer van alles heb beleefd rondom Kenia en atletiek.

In juli ben ik naar de World Youth Championships (voor atleten tot en met 17 jaar) geweest in Ukraine. Op 9 juli vertrok ik vanaf vliegveld Dortmund naar Donetsk.

Daar aangekomen eerst maar wat Ukrains geld opgenomen. Ik wilde graag weten hoever het was vanaf het vliegveld naar het hotel en omdat alles om mij heen in het Russisch stond aangegeven, ging ik op zoek naar de plaatselijke VVV.
Mijn hotel was niet erg in de buurt en dus ging ik op zoek naar een taxi. Uiteindelijk kwam ik in een taxi met een chauffeur die keihard reed, zelfs langs de file heen! Ik zei in mijn beste Engels "You not affraid off the police?" waarop hij lachte en zei "No problem, my brother is policeman!" Vervolgens remde hij af bij een rotonde, want er stond een politie agent! We waren er nog niet 1 meter voorbij en toen gaf ie alweer vol gas... ach ja, ik kwam veilig aan bij mijn hostel voor slechts 200 Uah, ongeveer € 20 (terug ging ik voor 6 euro, maar ja ik was nog niet zo bedreven in afdingen).

Lees meer...

De afgelopen drie weken verbleef ik weer in Kenia. Deze weken stonden dit keer vooral in het teken van wedstrijden.

Samen met Piet was ik op 11 en 12 juni in Nairobi, waar selectiewedstrijden werden gehouden voor de WK Youth (16/17 Jaar) die plaatsvinden in Donetsk (Ukraine) van 10 tot 14 juli.

Twee meisjes van onze meisjesschool (gebouwd door Stichting Samen Succes in Keringet) presteerden zeer goed en plaatsten zich voor Donetsk: Roosflyne (2km steeple in 6min 12 sec) en Mercy (3 km in 9min 12 sec)!

Ook Robert Biwott wist zich te plaatsen voor Donetsk: hij liep de 1500mtr in 3.38. Leuk om te vermelden is dat Piet Robert drie maanden geleden heeft ontdekt bij schoolwedstrijden. Robbert werd begeleid door zijn leraar David Langat. Robbert zijn ouders zijn vroeg gestorven en David ontfermt zich al jaren over (onder andere) Robbert.

 

Lees meer...

Evenementen

Geen weer te geven evenementen