In Lust & Leven schrijft Veron Lust over zijn lust en leven: Ultralopen en ontwikkelingshulp.

Veron Lust

Veron Lust, geboren 12 januari 1963, ultraloper en ontwikkelingshulpverlener. In deze blog zal hij - met enige regelmaat schrijven over wat hij zoal meemaakt in hardloopland.
"Ik werk al langere tijd voor Stichting Samen Succes, een kleine stichting die goed werk verricht in Kenia. We bouwen daar scholen en trainingskampen en begeleiden atleten. Zoals bekend wonen er in Kenia erg goede hardlopers ..."

Aldus Veron. Daarnaast begeleidt hij ook diverse (top) lange afstand lopers uit Kenia en Eritrea die regelmatig bij hem thuis in Purmerend verblijven.

 

Na een jaar niet meer gevlogen te hebben (onder anderen wegens een hartingreepje) was het half februari zover: Ik ging naar Eritrea. Voor de eerste keer, samen met Mark Derks, de manager van Global Sports.

In Asmara, de hoofdstad van Eritrea, werden we door de voorzitter van de Eritrean National Athletics Federation, mister Luul, en zijn assistent, Esayas, opgehaald. Het was 04.00u in de nacht dat we in het Emboisora hotel aankwamen. Toch voelde ik mij eigenlijk toen al direct thuis in dit land.

 

Lees meer...

RUHUS HADUS BAALE (gelukkige kerst) & RUHUS HADUS AMET (gelukkig Nieuwjaar)!

Ruhus Hadus is Eritrees.

Ik hoorde dat net van Hiskel Tewelde, een atleet en lange afstandsloper uit Eritrea, die op dit moment bij mij thuis verblijft.

Hiskel is een vriend van hardloper Nguse Amlosom (winnaar Dam tot Dam loop 2013 en dit jaar 2e). Nguse adviseerde mij om Hiskel een kans te geven in Europa te lopen, dus ...

Lees meer...

Eritrea, daar hebben jullie vast weleens van gehoord. Het is een land in Afrika dat net boven Ethiopië en onder de Rode Zee ligt.

In Eritrea lopen er een aantal atleten rond, die ik van schema’s mag voorzien. Zelf ben ik er nog niet geweest, maar daar gaat volgend jaar verandering in komen.

De eerste atleten hielp ik bij wedstrijden in Europa. Ik vroeg ze dan, hoe het zat met het eten in Eritrea, wat ze zoal aten. Vaak kreeg ik te horen dat ze soms helemaal niets aten....
Ik maakte ze duidelijk, dat als ze niks te eten hadden, ze dan ook niet moesten trainen!
Ik maakte vanuit mijn luie stoel, met meer dan genoeg eten voorhanden, lekker schema’s voor ze, zonder te weten hoe de situatie voor de Eritrese atleten is.
Al snel gingen ze beter lopen (vooral door rustiger te trainen!) en nu verdienen een aantal genoeg geld om (onder andere) eten te kopen!

Lees meer...

Oude records, reünie, oorlog en lekker lang lopen

Vorig jaar was ik in Donetsk, u weet wel, die plaats in Oekraïne, waar nu oorlog heerst tussen de grootmachten (waar ook wij onderdeel van uitmaken).

Ik was daar toen bij het World Youth Championship om wat jonge atleten uit Kenia en Eritrea te ondersteunen. Na afloop van de wedstrijden ging ik met het Keniaanse team de stad in.

Zo klommen we onder andere op een grote tank uit de 2e Wereldoorlog. De jonge atleten Rosefline en Mercy, leerlingen op de door onze Stichting Samen Succes gebouwde meisjesschool, vroegen mij waarom die tank daar stond.

Ik vertelde over de 2e Wereld Oorlog en dat dat nu nooit meer in Europa zou gebeuren… Als ik in november naar Keringet ga, (na een jaar niet meer in Kenia geweest te zijn) heb ik heel wat uit te leggen aan Rosefline en Mercy, helaas.

Lees meer...

Afgelopen tijd was het weer druk in huis. Michael Mutai uit Kenia en Sibu Nzima uit Zuid-Afrika waren twee weken bij mij te gast.

Dit nadat ze in Hamburg gehaasd hadden bij de marathon. Bij mij waren ze in voorbereiding op een 10 km wedstrijd in Heukelum.

Een week voor de wedstrijd gingen we al naar die Gelderse plaats, omdat Michael en Sibu een presentatie gaven over hun leven in Afrika. Eén van de laatste vragen tijdens die presentatie, was wie de snelste van de twee was. Ik zei dat ik dat niet wist, maar dat we daar simpel achter zouden kunnen komen. En dus gingen we spontaan naar buiten om een wedstrijdje te houden.
Sibu had nog veel spierpijn van Hamburg, en zei: “Veron, my leggs are painful”. Ik kon hem geruststellen door te zeggen dat het geen echte wedstrijd was, maar slechts een lolletje om de kinderen een plezier te doen.
Dus daar gingen ze over de weg langs de school met vele fans! Sibu versloeg Michael net. Een week later, tijdens de echte wedstrijd, waren Michael en Sibu in Heukelum zeer populair. Toen won Michael en eindigde Sibu als tweede.

Lees meer...

Evenementen

Geen weer te geven evenementen