De afgelopen maanden waande ik mij soms in Afrika, vooral tijdens mijn korte duurloopjes rond Purmerend. Wat was het warm en droog, en dat zag je heel goed aan het gele en dorre gras op de weilanden.
Blij was ik, toen er weer regen viel, want dat is toch echt van levensbelang.

Via Messenger heb ik praktisch iedere dag contact met atleten uit Eritrea. Ik schreef (of vertelde, die enkele keer dat er telefonische verbinding is) dat het hier zo warm was en net zo droog als in Eritrea. Het grote verschil is dat er in Eritrea helaas niet zoveel regen valt en er daar een groot watertekort is. Daarom ben ik zo blij met de regen hier. Nu de vakanties voorbij zijn kunnen we weer volop gaan trainen bij Nea, ook op het groene gras.

In de 40 jaar dat ik lid ben bij Nea zijn er vele trainers gekomen en gegaan. Jan Zwemstra is er al heel lang bij, ik denk zo'n 35 jaar. Ik weet nog goed dat ik Jan voor het eerst zag bij een jaarvergadering zo rond 1982/83, met pen en papier in zijn hand (laptops en mobiele telefoons hadden we nog niet). Ik dacht toen dat hij een journalist was! Maar Jan was atleet en werd lid en is goud waard voor Nea, al jaren!
Jan werd naast atleet ook al snel coach. Hij nam het trainers-estafettestokje over van Herman Heijt, die de midden- en lange afstandslopers jarenlang trainde. Jan is van alle markten thuis want hij is ook al heel lang de priv├ętrainer van Arjan, die met de kogel ooit de Olympische Spelen hoopt te halen! Wat een volharding hebben beide mannen!

Nu ik net over Herman Heijt zit te schrijven; een paar weken geleden was ik met Herman (86) en zijn dochter Marike (ooit ook Nea-lid) aan het lunchen in een leuk tentje in Purmerend. Daar kwamen we Corrie van Heeren en Henk de Koning tegen. Corrie is de dochter van Rie van Heeren (87), voor de oudere garde van Nea een welbekende naam.
Mevrouw van Heeren zou spoedig haar verjaardag gaan vieren; Herman was al uitgenodigd voor haar feestje. Deze twee mensen hebben veel voor Nea betekend, leuk om te zien dat er dan zelfs op hoge leeftijd nog contact is!
Mevr. van Heeren en haar man Hein zaten jaren in het bestuur, net als Herman. Daarnaast waren de Lotto en mevr. van Heeren onlosmakelijk met elkaar verbonden. In de jaren 80 van de vorige eeuw bracht ik (en niet alleen ik, maar vele anderen) wekelijks de Lotto naar haar toe. Een gedeelte van de verkoop van de Lotto-formulieren kwam ten goede aan de vereniging. De vele uren werk van Rie van Heeren hebben Nea zo heel wat geld opgeleverd!

Op haar verjaardagsfeest was een gezelschap waarvan een groot deel bij Nea betrokken is geweest.
De kinderen van dhr. en mevr. van Heeren, Corrie, Lies en Jan, sportten vroeger bij Nea. Later werden ook de mannen van Corrie en Lies, Henk de Koning en Jack Melis Nea-lid.
Ik had wat oude clubbladen meegenomen, waarin o.a. te lezen viel over Henk als atleet en later als hoofd van de TC. Jack is naast atleet ook drie jaar voorzitter geweest. Mooi om zo samen te zijn en het over Nea te hebben. Vele namen zijn gevallen, zoals bijvoorbeeld de Kapteijns, Hooyberg, Beuse, Klein, Veuger, Huybrechtse, Jacobs, Aslander, Van Doorn.
Gelukkig zijn er vele anderen die zich na deze mensen met hart en ziel hebben ingezet en inzetten om onze vereniging draaiende te houden, dat is het mooie aan de ruim 100 jaar oude/jonge vereniging!

Nu ik het toch over vroeger heb, ik wandel regelmatig met mijn eerste coach ooit Herman Heijt rondom de Tien Gemeenten, een zorginstelling vlakbij het stadje. Laatst liepen we in het naastgelegen Kooimanpark. Ik zat vroeger op de openbare MAVO, tegenover dit park. Ik vertelde Herman hoe ik vaak in de winter als eerste van de school over het ijs in het park rende. Ik was nou eenmaal liever buiten aan het rennen dan dat ik binnen zat op te letten. En waarom als eerste over het dunne ijs? Ik had het minste gewicht en bochelen was vooral een kwestie van zo snel mogelijk lopen om aan de andere kant te komen! Soms zat ik daarna wel eens met natte kleren in de klas...
Tijdens een van onze wandelingen hoorden we iemand Hermans naam noemen. Herman herkende meteen Ron Bijster, voormalig pupil van hem, ex-clubrecordhouder van Nea op de marathon: in 1982 liep Ron 2 uur 42 min, en dat bleef staan tot 1994, toen ik in Amsterdam mijn 1e marathon liep.
Het was een mooie ontmoeting met Ron en zijn vrouw. Dan blijkt toch maar weer dat de atletiek een pure sport is die lang in onze geest (en lichaam) blijft hangen.

Nea-vrienden, blijf lekker bezig allemaal. Nu de vakantie is afgelopen zijn er weer vele mooie nieuwe uitdagingen, veel succes en plezier daarmee!

 

Ciao Veron

 

Herman en Rie
Herman2