Onze mooie club bestaat al honderd jaar, maar als vereniging zijn we nog jong genoeg!
Eind november was ik in Tilburg bij de Warandeloop, samen met Ziad Bouferrah (kersvers Nea-lid), zijn vader en oud-Nea-lid Ronald de Jong. Ronald en ik werden 40 jaar geleden bijna gelijk lid van Nea. Ron is naast triatleet ook (hardloop)coach.

De Warandeloop is de sterkst bezette cross van Nederland. Ziad liep bij de B-junioren, net als Angelo Visser. Mooi, om jonge Nea-atleten te zien strijden in een erg sterk veld.
Ronald en ik herkenden Ziads zenuwen voor de start, daar hadden wij vroeger ook last van. Ziad werd keurig 17e in de bagger (Ziad komt net uit Spanje, daar is een cross niet zo zwaar. Hij moet ook nog even wennen aan het koudere, natte klimaat hier). Angelo werd 63e, mooie prestaties van deze jonge mannen.
Ik zag later in de uitslagen bij de meisjes junioren B ook Mellani Goezinnen met een knappe 24e plaats. Sorry Mellani, ik heb je niet gezien, ik word een dagje ouder... Gelukkig lopen er veel jongeren bij Nea! 

De laatste weken kwam ik tijdens mijn trainingsrondje regelmatig dezelfde oud-Nea-leden tegen. Een daarvan is Jan de Jonge (snelwandelaar met alle Nea-records in die discipline op zijn naam). Hij heeft o.a. 4uur 33 min gelopen op de 50 km. Maar ik weet dat Jan ook wedstrijden wandelde van meer dan 500km! Bijvoorbeeld van Parijs naar Colmar; meer dan 3 dagen wandelen in een tempo van rond de 7/8 km per uur, petje af voor deze pure volharding! Dat was weliswaar in de jaren 70 van de vorige eeuw, maar nog steeds wandelt Jan rustig(er) zijn rondjes in en om Purmerend.

Ook kom ik op zondagochtend vaak hardlopend Cor Ceelie en Rob Wenting tegen, met hun coach Henk op de fiets! Ze spreken al jaren met elkaar af bij de Purmerbrug. Cor, Rob en Henk liepen ook al in de vorige eeuw menig wedstrijdje voor Nea. Toentertijd waren we allen sneller, maar de verhalen zijn nu wel sterker. En het trainen van de lachspieren doen we nu ook beter!

De eerste Nea cross op 5 nov jl. in het Purmerbos, was een mooi nieuw evenement. Lekker langs de slootkanten baggeren over een rondje van 2,6 km, mooi uitgezet door Edwin Otto en Willem Blom, twee van de harde werkers waar onze vereniging op drijft. En let op: Edwin loopt op 9 december een race over 130 km over het strand. Wat een Volharder!
Er waren vele deelnemers die het smerig worden geen enkel probleem vonden, mooi te zien! Tenslotte hebben we hier wasmachines, in Eritrea en Kenia gaat alles nog op de hand....
Voor mij was deze cross ook bijzonder, want ik liep met mijn oude gymleraar Ron Tel, die al in 1977 tegen mij zei: "Veron, ga toch op atletiek". Iets wat ik uiteindelijk deed eind 1979! Nu, bijna 40 jaar later, liep ik met Ron en zijn zoon Milco en mijn nicht Lucille twee rondjes lekker door de bagger! Als Ron mij destijds niet gestimuleerd had zou deze column er niet zijn geweest. Nogmaals mijn eeuwige dank Ron! En dan niet zozeer voor deze columns, want die kunnen wel gemist worden, als wel voor al het positieve dat het lopen mij heeft gebracht en nog steeds brengt!

Ik zou dit najaar weer naar Eritrea gaan, helaas lukte het deze keer niet met het visum.
Ghirmay Ghebreslassie liep in New York de marathon, maar stapte na 30 km uit. Tja, het kan niet altijd goed gaan. Vlak nadat hij was uitgestapt, zei hij tegen mij "No worry my friend, next year better" per telefoon. Zo is het toch ook? Positief blijven is belangrijk in het leven!
Doordat ik niet naar Eritrea was, had ik kans om naar diverse wedstrijden hier te gaan. En er verbleven atleten uit Eritrea en Kenia bij mij. Leonard Langat en Ronald Kirui uit Kenia, voor deelname aan de Dam tot Dam loop. We gingen leuk naar Nea voor een "pole pole training". Ik kon ze mooi de foto's laten zien langs de kant van het hek t.b.v. ons 100-jarig bestaan. Na de training maakte ik een foto van ze voor het doek uit 1987, waar ik opsta als jonkie. Ze herkenden me amper.....
Leonard en Ronald werden uiteindelijk 5e en 6e in de DtD. Beiden bleven binnen de 46 minuten op de ruim 16km! Ze komen uit het dorp Keringket, waar ook de wereldkampioen op de marathon Geoffrey Kirui en Faith Kipyegon, wereld- en Olympisch kampioen 1500m wonen.
Leonard en Ronald waren voor de eerste keer hier bij Nea en zelfs voor de eerste keer in Europa. Let op hen, het zijn jonge talenten!

Zo aan het eind van het jaar werd ik tijdens het lopen nog verrast door een aalscholver die op een lantaarnpaal zijn vleugels in de zon stond te drogen, en een blauwe reiger die in een sloot net een vis weggriste! Zulke taferelen maakt het lopen extra mooi.

Oud en nieuw is aanstaande. Het bijzondere jaar 2017 voor Nea is daarmee alweer bijna voorbij, met o.a. een mooi bijzonder feest in mei. Nog dank voor alle Nea-mensen die dit mogelijk hebben gemaakt.

Er is veel veranderd in 100 jaar, maar het lopen, springen, werpen, stoten is voor de mens erg belangrijk geweest. Dat zal nooit veranderen, ondanks alle nieuwe technologie├źn.
Ik zal ook volgend jaar, naast het hardlopen, proberen weer stukjes te schrijven. Als althans mijn redacteuren niet gek worden van het hak op de tak plus schrijffouten, geen goedlopende zinnen, geen spaties, enz.....

 

Ik wens iedereen een gezond en sportief 2018!

Ciao, Veron

 

lust en leven dec2017

Links Leonard Langat, rechts Ronald Kirui, naast een jonge Veron Lust (met gestreept shirt)